Nabożeństwa majowe, znane potocznie jako „majówki”, to jedna z najpopularniejszych form kultu maryjnego w Polsce, której centralnym punktem jest odśpiewanie Litanii Loretańskiej.
Choć tradycja ta kojarzy nam się z polską wsią i kapliczkami, jej korzenie sięgają wczesnego średniowiecza i południowej Europy.
Historia nabożeństw
- Początki na świecie: Pierwsze wzmianki o poświęceniu maja Maryi pochodzą z Hiszpanii z VIII wieku. W XIII wieku król Hiszpanii Alfons X zachęcał do wieczornego gromadzenia się przy figurach Matki Bożej. W XVI wieku, w odpowiedzi na reformację, w Niemczech wydano książeczkę „Maj duchowy”, po raz pierwszy oficjalnie nazywając maj miesiącem Maryi.
- Współczesna forma: Za twórcę formy zbliżonej do dzisiejszej uznaje się jezuitę o. Ansolaniego, który na przełomie XVII i XVIII wieku w Neapolu organizował koncerty pieśni maryjnych kończone błogosławieństwem. Oficjalnie nabożeństwo zatwierdził papież Pius VII na początku XIX wieku, a jego ostateczny kształt (litania, nauka i błogosławieństwo) ustalił Pius IX w
1859 roku. - Wprowadzenie w Polsce: Pierwsze nabożeństwa majowe w Polsce odprawili jezuici w Tarnopolu w 1838 r. W Warszawie tradycja ta pojawiła się w 1852 roku w kościele św. Krzyża.
Ciekawostki i fakty
- Pochodzenie nazwy litanii: Nazwa „Loretańska” pochodzi od włoskiej miejscowości Loreto, gdzie litania była szczególnie propagowana i odmawiana od XVI wieku.
- Polska różnica w litanii: Polska wersja Litanii Loretańskiej posiada jedno wezwanie więcej niż wersje w innych krajach – jest to wezwanie „Królowo Polski”, dodane za zgodą papieża Piusa XI w okresie międzywojennym.